Ansiklopedi › Binalar

Arpa Tarlası

Persis'te ve imparatorluğun genelinde tahıl tarlaları, MÖ 6.-5. yüzyıl

Oyunda: Bölüm 2: Mızrak Taşıyıcı

Arpa, Ahameniş anavatanının ve imparatorluğun büyük bölümünün başlıca tahılıydı. İşçileri, askerleri, hayvanları ve kraliyet sofrasını besler, aynı zamanda bir ödeme ölçüsü olarak da kullanılırdı. Persepolis'in kil arşivleri, arpanın Kralın ambarlarında muazzam ölçekte el değiştirdiğini gösterir; bu da onu Pers yaşamının en iyi belgelenmiş yönlerinden biri yapar.

Oyunda: Oyundaki tarla, Pulvar yakınlarında kanallarla sulanan topraklarda arpa yetiştirir ve onu arabayla bir tahıl ambarına taşır. Oyun, tabletlere göre kraliyet ambarları ve kâtip hesapları aracılığıyla yürütülen bir düzeni basitleştirir.

Persepolis tabletlerinde arpa

Belgelerde

509-493 civarındaki yıllarda, çoğunlukla Elamca yazılmış Persepolis Tahkimat tabletleri, tahıldan diğer tüm mallardan daha sık söz eder. Arpa; erkek, kadın ve çocuk işçilere aylık tayın olarak, ekim için tohumluk olarak ve atlarla diğer hayvanlara yem olarak dağıtılırdı. Memurlar Persis'in dört bir yanında ve Elam yönünde teslimatları, depolanan malları ve ödemeleri her yer için ayrı ayrı kayda geçirirdi.

R. T. Hallock, Persepolis Fortification Tablets, 1969

Tanrılar, konuklar ve yol için tahıl

Belgelerde

Aynı arşiv, Elam ve İran kökenli pek çok tanrıya sunulan adaklar için arpa verildiğini gösterir. Yollarda mühürlü belge taşıyan yolculara erzak verilirdi; bu erzak çoğunlukla tahıl unundan, bunun yanı sıra bira ve şaraptan oluşuyordu. Arpadan bira da yapılırdı ve bira, yönetimin elinden geçen mallar arasında yer alır. Dolayısıyla tahıl, yiyecek olduğu kadar bir yönetim aracıydı da.

W. Henkelman, The Other Gods Who Are, 2008

Yayla ovalarında tarlalar ve su

Belgelerde

Persis'in kışları soğuk, yazları kurudur; bu yüzden güvenilir hasatlar ırmaklara ve kanallara bağlıydı. Pasargadai'de, Pulvar kıyısında kazı yapanlar kraliyet bahçelerinden geçen taş su kanalları buldular; bu, Kyros döneminde suyun özenle yönetildiğinin kanıtıdır. Persepolis çevresindeki ovalarda daha sonra yapılan yüzey araştırmaları eski kanalları ve bentleri kaydetmiştir, ancak her yapıyı tam olarak tarihlemek çoğu zaman zordur.

D. Stronach, Pasargadae, 1978

İmparatorluk döneminde Babilonya'da tarım arazisi

Belgelerde

Babilonya'da Nippur'dan çıkan Muraşu arşivi yaklaşık MÖ 455-403 yıllarına tarihlenir; yani oyunun döneminden daha geçtir. Arşiv, askerlik hizmeti ve vergi karşılığında askerlere ve bağımlılara verilen, yay toprağı, at toprağı ve savaş arabası toprağı diye bilinen arazileri gösterir. Muraşu firması bu toprakları kiralar, su, tohum ve hayvan sağlar, kira olarak da arpa ve hurma toplardı. Metinler, imparatorluk toprak düzeninin sulamayla nasıl iç içe geçtiğini gösterir.

M. W. Stolper, Entrepreneurs and Empire, 1985

Rekolte ve su üzerine Yunan anlatıları

Tartışmalı

Herodotos, Babil tarlalarının ekilen tohumun iki yüz, hatta kimi zaman üç yüz katını verdiğini söyler; tarihçiler bu rakamı fazlasıyla abartılı bulur. Yüzyıllar sonra yazan Polybios, Hazar Denizi'nin güneyindeki kurak bölgede susuz toprağa su getiren herkese Perslerin o toprağın kullanımını beş kuşak boyunca bağışladığını anlatır. Akademisyenler bunun yeraltı kanallarına mı işaret ettiğini ve bu tür kanalların Ahamenişler döneminde zaten yaygın olup olmadığını tartışmaktadır.

Herodotus 1.193; Polybius 10.28