
Zeytinlik
Yunanistan ve Ege kıyılarının zeytinlikleri ve yağ presleri, yaklaşık MÖ 490-479
Oyunda: Bölüm 8: Marathon Koyu
Pers Savaşları yıllarında zeytinlikler Yunanistan'ın kurak yamaçlarını ve Ege kıyılarını kaplıyordu; yağları yiyecek, kandil yakıtı ve yıkananlarla atletlerin temizlik maddesi olarak kullanılıyordu. Sonraki Yunan yazarları, Atina yasasının çiftlik ürünleri arasında yalnızca yağın dışarıya satılmasına izin verdiğini söyler. Bir Pers memuru için zeytin, susam yağı diyarı Babilonya'dan çok uzakta, imparatorluğun Akdeniz kıyısını simgeliyordu.
Oyunda: Marathon'dan Plataia'ya uzanan Yunan bölümlerinde Meyve Bahçesi, nehir toprağı gerektirmeyen kuru arazide bir Zeytinliğe dönüşür. Geç ürün verir, yağı arazide sıkılır ve Köy Büyüğünün Evleri de bunu ister.

Zeytinlikler ve topraktaki sıkma tesisleri
BelgelerdePers Savaşları'ndan yüzyıllar önce yazılmış Knossos ve Pylos'taki Lineer B tabletlerinde zeytinyağı, çoğu kokulandırılmış hâlde, zaten kayıtlıdır. Arkaik Yunan yerleşimlerinde taş pres ağırlıkları, yağ küpleri ve zeytin çekirdekleri bulunur. MÖ 540'lardan itibaren Pers egemenliği altında olan İonia kenti Klazomenai'de kazıcılar, muhtemelen MÖ 6. yüzyıla ait bir atölye ortaya çıkardı. Burada ezilmiş zeytinler ağırlıklı bir ahşap kirişin altında sıkılır, yağ da sulu özsudan ayrışmaya bırakılırdı.
L. Foxhall, Olive Cultivation in Ancient Greece, 2007; excavation reports from Klazomenai

Atina yasasında ve şenliklerinde yağ
Antik anlatıYaklaşık yedi yüzyıl sonra yazan Plutarkhos, Solon'un 6. yüzyılın başlarında Atinalıların zeytinyağı ihraç etmesine izin verdiğini, ancak topraktan çıkan başka hiçbir ürünün ihracına izin vermediğini söyler. Ayrıca Solon'un yeni dikilen bir zeytin ağacıyla komşunun arazisi arasında asgari bir mesafe belirlediğini ekler. Aristoteles'in okulunda 330 dolaylarında yazılan Atinalıların Anayasası, Athena'nın kutsal zeytin ağaçlarından elde edilen yağın Panathenaia oyunlarında ödül olarak verildiğini anlatır.
Plutarch, Solon 23-24; Aristotle, Athenaion Politeia 60

İmparatorluğun kıyısında yağ
Antik anlatıHerodotos'a göre Babilonya toprakları zeytin yetiştirmeyi denemezdi bile; Babilliler onun yerine susamdan sıkılan yağı kullanırdı. Zeytin, Pers İmparatorluğu'nun Akdeniz kıyısındaki topraklarına aitti: İon ve Karya kıyıları, Kıbrıs, Fenike ve Levant. MÖ 490 ve MÖ 480'de Yunanistan'a geçen ordular, zeytinin her yerde bulunduğu bir ülkeye girdiler.
Herodotus 1.193

Bir ordu koruları yok edebilir miydi
TartışmalıYeni dikilen bir zeytinliğin iyi ürün vermesi yıllar alırdı; bu yüzden istilacıların zeytinlikleri kesip yakarak ağır bir darbe vurduğu düşünülürdü. Herodotos, Mardonios'un MÖ 479'da geri çekilmeden önce Atina'yı yaktığını söyler, ancak zeytinliklerden söz etmez. Victor Davis Hanson, yetişkin zeytin ağaçlarının kesilmesinin ya da yakılmasının zor olduğunu ve kütükten yeniden sürdüğünü, dolayısıyla asıl kaybın birkaç hasatla sınırlı kaldığını ileri sürdü. Başka tarihçiler ise tekrarlanan akınların çiftliklere kalıcı zarar verebileceğini düşünür.
V. D. Hanson, Warfare and Agriculture in Classical Greece, 1998; Herodotus 9.13

Akropolis'teki Athena'nın zeytini
Geç dönem efsanesiAtinalılar, Athena'nın bu topraklar için Poseidon'la girdiği yarışta onlara zeytini armağan ettiğine inanırdı. Herodotos, Perslerin MÖ 480'de kutsal ağacı kutsal alanla birlikte yaktığını, ama ertesi gün kütükten bir arşın boyunda bir filiz çıktığını söyler. Ayrıca bir zamanlar zeytinin Atina'dan başka hiçbir yerde yetişmediğine dair bir hikâye de aktarır; bu iddia kanıtlarla örtüşmez.
Herodotus 8.55; Herodotus 5.82
Kaynaklar
- Herodotus 8.55
- Herodotus 1.193
- Plutarch, Solon 23-24
- Aristotle, Athenaion Politeia 60
- L. Foxhall, Olive Cultivation in Ancient Greece, 2007
- V. D. Hanson, Warfare and Agriculture in Classical Greece, 1998