
Dokumacı Atölyesi
Pers İmparatorluğu genelinde yün ve ketenin eğrilip dokunması, yaklaşık MÖ 550-479
Kumaş, eski Yakın Doğu'nun en değerli mallarından biriydi ve iplik eğirme ile dokumacılık sıradan emeğin büyük bir bölümünü oluşturuyordu. Ahameniş imparatorluğunda dokuma hanelerde, tapınak atölyelerinde ve Kralın mülklerinde yapılırdı. İnce giysiler ücret, çeyiz, tanrılara adak ve Kralın onurlandırmak istediği kişilere verdiği armağanlar olarak kullanılırdı.
Oyunda: Oyundaki atölye yünü eğirip dokuyarak Köy Büyüğünün Evleri için kumaş üretir. Bu bir basitleştirmedir: kumaşın büyük kısmı, özellikle Mısır'da, ketendi ve dokumanın çoğu atölyelerde değil, evlerde, tapınaklarda ve kraliyet arazilerinde yapılırdı.

Tapınaklarda yün, keten ve boya
BelgelerdeSippar'daki Ebabbar ve Uruk'taki Eanna tapınaklarından altıncı yüzyıla ait Babil tapınak arşivleri, tayınla ücretlendirilen ve kendilerine yün, keten ve boyalı iplik verilen dokumacıları kaydeder. Bu dokumacılar, belirli bayramlarda yeni giysiler giydirilen tanrı heykelleri için giysiler yaparlardı. Kızıl-mor ve maviye boyanmış yün pahalıydı ve titizlikle sayılırdı. Bu kayıtlar, Kyros'un MÖ 539'da Babil'i almasının ardından Pers egemenliği yıllarında da sürdü.
S. Zawadzki, Garments of the Gods, 2006; P.-A. Beaulieu, The Pantheon of Uruk during the Neo-Babylonian Period, 2003

Kralın mülklerindeki işçiler
TartışmalıYaklaşık MÖ 509-494 yıllarına tarihlenen Persepolis Tahkimat tabletleri, Persis'teki kraliyet arazilerinde çalışan, kadınlı erkekli büyük işçi gruplarına verilen tayınları kaydeder. Bazı kadın gruplarına pashap denir. Birçok araştırmacı bu sözcüğü giysi yapımıyla ilişkilendirir, ancak tam anlamı hâlâ tartışmalıdır. Bu gruplardaki anneler doğumdan sonra ek tayın alırdı. Bu da kadınların iş gücünün yerleşik bir parçası olduğunu gösterir.
M. Brosius, Women in Ancient Persia, 1996; P. Briant, From Cyrus to Alexander, 2002

Hane serveti olarak kumaş
BelgelerdeMısır'daki Elephantine Yahudi garnizonundan kalan Aramice papirüsler, bir gelinin çeyizindeki giysileri, her birinin gümüş cinsinden değeriyle birlikte sıralar. Mibtahiah ile Eshor'un evlilik sözleşmesi 5. yüzyılın ortasında, oyunun döneminden biraz sonra yazılmıştır. Sözleşmede tunç kaplar ve mobilyaların yanı sıra çoğu yünden birkaç giysi sayılır. Giyim, diğer değerli mallar gibi kayda geçirilmeye değer bir mülk sayılıyordu.
Elephantine papyri, marriage contract of Mibtahiah (TAD B2.6)

Kral'ın armağanı olarak kaftanlar
Antik anlatıHerodotos'a göre Persler Med giysisini benimsedi ve Otanes'in ailesi bir onur nişanı olarak her yıl Kral'dan bir Med kaftanı alırdı. Kambyses'in Etiyopya kralına gönderdiği armağanlar arasında mor bir pelerin bulunduğunu da anlatır. Babilli erkeklerin ayaklarına kadar inen keten bir entari, üzerine yün bir entari ve beyaz bir pelerin giydiğini betimler; bu da her iki lifin de gündelik kullanımda olduğunu gösterir.
Herodotus 1.135; Herodotus 3.84; Herodotus 3.20; Herodotus 1.195
Kaynaklar
- P. Briant, From Cyrus to Alexander, 2002
- S. Zawadzki, Garments of the Gods, 2006
- M. Brosius, Women in Ancient Persia, 1996
- Herodotus 1.135, 1.195, 3.20, 3.84
- Elephantine papyri, marriage contract of Mibtahiah (TAD B2.6)
- P.-A. Beaulieu, The Pantheon of Uruk during the Neo-Babylonian Period, 2003