Ansiklopedi › Binalar

Süvari Ahırı

Kralın süvarileri için atların barındırılması ve beslenmesi, Pers İmparatorluğu, MÖ 6.-5. yüzyıl

Oyunda: Bölüm 1: Kurucunun Mezarı

Atlılar, Ahameniş krallarının en çok değer verdiği birlikler arasındaydı; atların da düzenli olarak beslenmesi, tımar edilmesi ve eğitilmesi gerekiyordu. Persepolis tabletleri, memurların atlara tahıl dağıttığını gösterir; Babil arşivleri ise süvari hizmeti karşılığında toprak verildiğini ortaya koyar. Bu döneme ait hiçbir ahır yapısı kesin olarak kazılıp gün ışığına çıkarılmamıştır; bu yüzden atların nasıl barındırıldığı, nasıl beslendiklerinden daha az açıktır.

Oyunda: Oyunda seyisler ve binicilik ustaları Pers atlılarını eğitir, arabalar da silah ve arpa getirir; tabletlerdeki yem tahsisleri de buna işaret eder. Tek bir eğitim ahırı bir basitleştirmedir: binicilerin çoğu ata binmeyi çocukken öğrenirdi ya da kendilerine verilmiş topraklar karşılığında hizmet ederdi.

Atlar için tahıl tayınları

Belgelerde

Yaklaşık MÖ 509-493 yıllarında Elamca yazılan Persepolis Tahkimat tabletleri, atlar için yem olarak verilen tahılı kaydeder. Bunun bir kısmı kraliyet atlarına, bir kısmı da yollardaki yolcuların ve ulakların binek hayvanlarına giderdi. Memurlar, işçiler için yaptıkları gibi hayvanları sayar ve her birine bir tayın belirlerdi. Bu titiz hesap, at beslemenin Persis'teki kraliyet ekonomisinin olağan işlerinden biri olduğunu gösterir.

R. Hallock, Persepolis Fortification Tablets, 1969

Babilonya'da at toprağı

Belgelerde

Nippur'dan gelen ticari arşivler, özellikle de MÖ 5. yüzyılın sonlarına ait Muraşu metinleri, "at toprağı" denen mülklerden söz eder. Bu tür toprakların sahipleri, krala donanımıyla birlikte bir atlı asker vermekle yükümlüydü ve bazen bunun yerine gümüş ödeyebiliyordu. Bu metinler oyunun döneminden sonraya aittir, ancak imparatorluğun atlıların hepsini kraliyet ahırlarında beslemeden süvari toplamasının yollarından birini gösterir.

M. Stolper, Entrepreneurs and Empire, 1985

Çocukluktan öğrenilen binicilik

Antik anlatı

Herodotos'a göre Pers erkek çocuklarına beş ile yirmi yaş arasında üç şey öğretilirdi: ata binmek, ok atmak ve doğruyu söylemek. Ayrıca kendi zamanında bir Babil valisinin aygır ve kısraklardan oluşan büyük bir hara beslediğini yazar. MÖ 480'de Kserkses'le birlikte yürüyen iri Nisaia atlarını da betimler. Anlatımına göre binicilik, seyislerin zanaatı olduğu kadar Pers soylularının da bir becerisiydi.

Herodotus 1.136; Herodotus 1.192; Herodotus 7.40

Ksenophon'un Kyros'u Persleri atlıya dönüştürür

Geç dönem efsanesi

Kyros'tan bir buçuk yüzyılı aşkın süre sonra yazılan Kyrupaideia'da Ksenophon, o sıralar çoğunlukla yaya asker olan Persleri süvari olmaya ikna eden bir Kyros anlatır. Eser bir tarih değil, örnek bir hükümdarın idealleştirilmiş portresidir. Pers süvarisinin Kyros döneminde büyüdüğüne dair gerçek bir hatırayı yansıtıyor olabilir, ancak sahneleri ve konuşmaları olgu olarak kabul edilemez.

Xenophon, Cyropaedia 4.3

Atlar nerede tutuluyordu

Tartışmalı

Arkeologlar Persepolis, Susa ya da Pasargadai'de bir Ahameniş ahır yapısını kesin olarak tespit edememiştir. Yunan yazarlar Medya otlaklarında otlayan büyük sürüleri vurgular; bu da birçok atın ahırlarda değil, açık arazide ve çiftliklerde yaşadığını düşündürür. Tarihçiler, toprak tahsisleri karşılığında ve tebaa halklardan toplanan atlılarla karşılaştırıldığında, sürekli bir kraliyet süvari birliğinin ne kadar büyük olduğunu hâlâ tartışır.

P. Briant, From Cyrus to Alexander, 2002