Ansiklopedi › Halklar

Arbelalı Asurlular

Arbelalı Asurlular

Arbela çevresindeki eski Asur anayurdunun Pers yönetimindeki halkı, MÖ 6.-5. yüzyıl

Oyunda: Bölüm 3: Yalan

Bugün kuzey Irak'taki Erbil olan Arbela, Asur'un büyük kentlerinden biriydi ve MÖ 612'de Ninova'nın düşüşünden sonra da varlığını sürdürdü. Pers kralları döneminde Dareios'un Athura dediği ülkede, Medya'yı, Babilonya'yı ve batıyı birbirine bağlayan yollar üzerinde bulunuyordu. Muhtemelen Aramice konuşan Asur mirasçıları olan halkı, Krala asker, işçi ve vergi mükellefi olarak hizmet etti.

Oyunda: Oyun, Arbela'yı yalnızca bir ticaret ortağı, 'Arbela tüccarları' olarak sunar. Arbela imparatorluğun yolları üzerinde gerçek bir kentti, ancak kaynaklar tüccarları hakkında neredeyse hiçbir şey söylemez; dolayısıyla bu bir basitleştirmedir.

Arbelalı Asurlular: Perslerden önce İştar'ın kenti

Perslerden önce İştar'ın kenti

Belgelerde

Asur kraliyet yazıtları ve mektupları, Arbela'yı büyük bir kent ve tapınağını Asur krallarının yeniden inşa edip onurlandırdığı Arbelalı İştar tanrıçasının kült merkezi olarak gösterir. Medler ve Babilliler MÖ 612'de Ninova'yı ve Nimrud'u yıktığında Arbela terk edilmedi. Hisar höyüğü neredeyse kesintisiz biçimde iskân edilmiştir ve bugün hâlâ Erbil'in merkezinde yükselir.

J. Curtis, The Assyrian heartland in the period 612-539 BC, 2003

Arbelalı Asurlular: Dareios'un sözleriyle Athura

Dareios'un sözleriyle Athura

Belgelerde

Dareios, Behistun yazıtında Athura'yı, yani Asur'u, kendisine boyun eğen ülkeler arasında saydı. MÖ 522-521 ayaklanmaları sırasında, Med kralı Kyaksares'in soyundan geldiğini öne süren Sagartialı bir asi, Çitrantahma vardı. Dareios onun yakalanıp sakat bırakıldığını, ardından Arbela'da kazığa oturtulduğunu söyler. Dareios, Susa Fermanı'nda Asur halkının sarayı için Lübnan'dan Babil'e kadar sedir taşıdığını belirtir.

DB §6; DB §33; DSf

Arbelalı Asurlular: Yunan yazarların gördükleri

Yunan yazarların gördükleri

Herodotos'a göre Kserkses'in ordusundaki Asurlular tunç miğferler ve keten zırhlar giyer, demir çivili tahta sopalar taşırdı; Yunanlılar onlara Suriyeliler derdi. Herodotos ayrıca Babil ile Asur'un geri kalanının her yıl Krala bin talent gümüş ve hadım edilmek üzere beş yüz oğlan çocuğu verdiğini söyler. MÖ 401'de kuzeye yürüyen Ksenophon, Larisa ve Mespila adlarıyla bildiği Nimrud ile Ninova'nın ıssız harabelerinden geçti.

Herodotus 7.63; Herodotus 3.92; Xenophon, Anabasis 3.4

Arbelalı Asurlular: Athura'nın yeri ve içinden geçen yollar

Athura'nın yeri ve içinden geçen yollar

Tartışmalı

Tarihçiler, Athura'nın yalnızca Dicle kıyısındaki eski Asur yurdunu mu, yoksa Fırat'ın batısındaki Suriye'yi de mi kapsadığını hâlâ tartışıyor. Yunan yazarlar Asur adını gevşek bir biçimde kullanmış, çoğu zaman Babilonya'yı da buna katmıştır. Birçok modern harita Kral Yolu'nu Arbela'dan geçirir, ancak Herodotos bu güzergâhta kentin adını anmaz. Mısır satrapı Arşama'nın 5. yüzyılın sonlarında verdiği bir yol izni, resmî yolcular için menziller arasında Arbela'yı da sayar.

P. Briant, From Cyrus to Alexander, 2002; A. Kuhrt, The Persian Empire, 2007

Arbelalı Asurlular: Arbela ve imparatorluğun sonu

Arbela ve imparatorluğun sonu

331'de III. Dareios, Arrianos'un Arbela'dan yaklaşık 600 stadion, yani kabaca 100 kilometre uzakta gösterdiği Gaugamela köyünde Aleksandros'la savaştı. Savaştan sonra Aleksandros Arbela'yı aldı ve Pers kralının hazinesiyle ağırlıklarını orada buldu. Arrianos, Gaugamela küçük bir köy, Arbela ise tanınmış bir kent olduğu için savaşın Arbela'nın adıyla anılır olduğunu açıklar. Böylece eski Asur kentinin adı Ahameniş İmparatorluğu'nun çöküşüne bağlandı.

Arrian, Anabasis 3.15; Arrian, Anabasis 6.11

Arbelalı Asurlular: Adının yanındaki amblem

Adının yanındaki amblem

Tartışmalı

Oyunda Arbela tüccarları Babil'in amblemini, Marduk'un yılan-ejderini taşır; çünkü Arbela, önce Babil'in sonra Persia'nın yönettiği eski Asur yurdundaydı. Arbela'nın kendi tanrıçası İştar'dı; kentin bir ticaret ortağı olarak bilinen bir amblemi yoktur.

J. Black and A. Green, Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia, 1992

Kaynaklar

  • Darius I, Behistun inscription (DB §6, §33) and Susa foundation charter (DSf)
  • Herodotus 3.92, 7.63
  • Arrian, Anabasis 3.15, 6.11
  • P. Briant, From Cyrus to Alexander, 2002
  • A. Kuhrt, The Persian Empire, 2007
  • J. Curtis, The Assyrian heartland in the period 612-539 BC, 2003